Η αρχαιότερη καταγραφή τυροκομίας στον κόσμο γίνεται σήμερα ένα ισχυρό όπλο στη σύγκρουση μεταξύ ΕΕ και ΗΠΑ για την κατάκτηση των μεγαλύτερων αγορών του πλανήτη.
Καθώς οι Ηνωμένες Πολιτείες και η Ευρωπαϊκή Ένωση συγκρούονται σε έναν εμπορικό πόλεμο δισεκατομμυρίων για την κατοχύρωση εμπορικών προϊόντων με βαθιές ιστορικές ρίζες, ένα γεωγραφικό σημείο της ελληνικής επικράτειας αναδεικνύεται σε καθοριστικό παράγοντα. Είναι η δική μας Μαρώνεια εδώ στη Ροδόπη, με το Σπήλαιο του Πολύφημου και την πρώτη καταγεγραμμένη μορφή τυροκομίας στον κόσμο.
Στο επίκεντρο αυτής της μεγάλης αντιπαράθεσης μαζί με αλλα ευρωπαικα τυροκομικά προϊόντα βρίσκεται η ελληνική Φέτα, αλλά και μια βαθύτερη σύγκρουση για το ποιος έχει το δικαίωμα να επικαλείται προϊόντα με ρίζες δεκάδων αιώνων στην ευρωπαϊκή παράδοση και ιστορία.
Για τις Ηνωμένες Πολιτείες, η φέτα είναι απλώς ένα λευκό τυρί που θρυμματίζεται με εμπορική αξία, ανεξαρτήτως γεωγραφικής προέλευσης.Για την Ευρώπη όμως η φέτα μπορεί να προέρχεται μόνο απο την ελλάδα που εχει αποδεδειγμένα χιλιετίες παράδοσης στην παρασκευή της .
Μια συνέχεια παρασκευής που ξεκινά από την αρχαιότητα και την πρώτη καταγεγραμμένη αναφορά στην Οδύσσεια του Ομήρου.
Στην αφήγηση αυτή, ο Οδυσσέας εισέρχεται στη σπηλιά του Κύκλωπα του Πολύφημου στην αρχαία Μαρώνεια και περιγράφει με θαυμασμό μια πρώιμη μορφή τυροκομίας.
” Τα πλεχτά καλάθια ήταν γεμάτα από τυριά, τα δε μαντριά ήταν γεμάτα από αρνιά και κατσίκια και ήταν από τυρόγαλο γεμάτα όλα τα αγγεία του, σκάφες, καρδάρες που άρμεγε μέσα σε αυτά το γάλα και το μισό όταν έπηξε το άσπρο, χιονάτο γάλα το άνοιξε και το έβαλε μέσα στα πλεχτά καλάθια και στις καρδάρες φύλαξε το άλλο μισό να πίνει.”
Πρόκειται για την αρχαιότερη παγκοσμίως καταγεγραμμένη περιγραφή παραγωγής αιγοπρόβειου τυριού προγόνου της σημερινής ελληνικής φέτας την οποία η χώρα μας επικαλέστηκε πριν από δύο και πλέον δεκαετίες στην Ευρωπαϊκή Ένωση προκειμένου να την κατοχειρώσει ως προϊόν ΠΟΠ και την οποία σήμερα η ιδια Ευρώπη προτάσσει ως βασική ιστορική τεκμηρίωση στις διεθνείς εμπορικές της αντιπαραθέσεις με τις Ηνωμένες Πολιτείες.
Κι όμως την ίδια στιγμή που αυτή η ιστορία χρησιμοποιείται ως βασικό επιχείρημα σε παγκόσμιο επίπεδο,ο τόπος που τη φέρει δυστυχώς δεν έχει την ίδια τύχη.
Η ίδια η Μαρώνεια,γνωστή από την αρχαιότητα και για τα φημισμένα κρασιά της (αυτά που σύμφωνα με τις ομηρικές αναφορές, χρησιμοποίησε με τέχνη ο Οδυσσέας για να μεθύσει και να τυφλώσει τον Κύκλωπα τον Πολύφημο) παραμένει σήμερα ξεχασμένη, αναξιοποίητη και υποβαθμισμένη.
Στο επίκεντρο αυτής της ιστορικής αφήγησης βρίσκεται το Σπήλαιο του Κύκλωπα του Πολύφημου στην Μαρωνεια.
Μια βαριά πολιτιστική κληρονομιά που θα έπρεπε εδώ και δεκαετίες να αποτελεί παγκόσμιο τουριστικό προορισμό, παραμένει έως σήμερα στο περιθώριο.
Αντί για ανάδειξη, τα τελευταία 50 χρόνια επαναλαμβάνονται κούφιες υποσχέσεις και εξαγγελίες για σχέδια αξιοποίησης χωρίς κανένα αποτέλεσμα.
Μεταλλικές καγκελόπορτες, και φθαρμένες απο την εγκατάλειψη πινακίδες ειναι η εικόνα που αντικρίζει ο επισκέπτης μέχρι σήμερα υπό το πρόσχημα της δήθεν «προστασίας» του χώρου ,σε έναν από τους πιο σημαντικούς και εμβληματικούς τόπους της ελληνικής μυθολογίας .
Εύλογα λοιπόν αναρωτιόμαστε.
Πώς γίνεται ένας τέτοιος τόπος να μην αποτελεί σήμερα ζωντανό μουσείο ιστορίας και πολιτισμού .
Πως γίνεται να μένει στο περιθώριο, και να βιώνει τέτοια εγκατάλειψη ένας τόσο σημαντικός ιστορικός τόπος απο την πολιτεία , ενώ την ίδια στιγμή να χρησιμοποιείται απο αυτη ως βασικό πολιτιστικό και ιστορικό επιχείρημα για να κερδηθούν εμπορικές μάχες δισεκατομμυρίων στο εξωτερικό;
Αυτό δεν είναι απλώς μια αντίφαση. Είναι προσβολή.
Με εκτίμηση
Ο Πρόεδρος Δ.Σ Συλλόγου Οικισμού Κρυονερίου
Καρακωστίδης Γεώργιος
