Σήμερα η Εκκλησία μάς καλεί να σταθούμε μπροστά σε δύο μεγάλες εικόνες της πίστεως. Από τη μία πλευρά ακούμε στο Ευαγγέλιο το θαύμα των πεντακισχιλίων και από την άλλη τιμούμε τη μνήμη της Αγίας ενδόξου Οσιομάρτυρος Παρασκευής. Ο Χριστός, βλέποντας το πλήθος, «εσπλαγχνίσθη περί αυτών». Δεν αντικρίζει ανθρώπους ως αριθμούς, αλλά ως πρόσωπα που έχουν ανάγκη από αγάπη, θεραπεία και ελπίδα. Και όταν οι μαθητές προτείνουν να απολύσει τον κόσμο για να βρει τροφή, ο Κύριος απαντά με έναν λόγο που συγκλονίζει κάθε εποχή: «Δότε αυτοίς υμείς φαγείν». Οι μαθητές βλέπουν την έλλειψη. Ο Χριστός βλέπει τη δυνατότητα. Εκείνοι μετρούν πέντε άρτους και δύο ψάρια. Εκείνος φανερώνει ότι, όταν ο άνθρωπος προσφέρει με εμπιστοσύνη ό,τι έχει, όσο λίγο κι αν είναι, η χάρη του Θεού το μεταμορφώνει σε ευλογία για πολλούς.
Το ίδιο μήνυμα μας δίνει και η Αγία Παρασκευή. Δεν πρόσφερε ούτε πλούτη, αλλά ούτε κοσμική δύναμη. Πρόσφερε ολόκληρη την καρδιά της στον Χριστό. Έμεινε σταθερή στην πίστη, χωρίς να λυγίσει μπροστά στις απειλές και τα μαρτύρια. Η ζωή της έγινε μαρτυρία ότι η αληθινή δύναμη δεν βρίσκεται στην εξουσία, αλλά στην πίστη, στην αγάπη και στην υπομονή. Δεν είναι τυχαίο ότι ο λαός μας, συνδέει την Αγία Παρασκευή με το φως των ματιών. Πέρα όμως από τη σωματική όραση, η Αγία μάς καλεί να αποκτήσουμε και πνευματική όραση. Να βλέπουμε τον Χριστό μέσα στον συνάνθρωπο, να αναγνωρίζουμε τις ανάγκες του αδελφού μας και να μην αδιαφορούμε μπροστά στον ανθρώπινο πόνο.
Στον κόσμο μας κυριαρχεί συχνά η λογική της έλλειψης: «Δεν έχω χρόνο», «δεν έχω χρήματα», «δεν μπορώ να βοηθήσω». Ο Χριστός όμως δεν ζητά πρώτα το μέγεθος της προσφοράς μας. Ζητά τη διάθεση της καρδιάς μας. Το μικρό που προσφέρεται με αγάπη γίνεται μεγάλο στα χέρια του Θεού. Ας αναρωτηθούμε σήμερα: Ποιοι είναι οι «πεινασμένοι» γύρω μας; Ίσως κάποιος πεινά για ένα κομμάτι ψωμί. Ίσως όμως πεινά περισσότερο για έναν καλό λόγο, για συγχώρεση, για ελπίδα, για μια παρουσία που θα του θυμίσει ότι δεν είναι μόνος.
Η Αγία Παρασκευή μας δείχνει τον δρόμο της θαρραλέας ομολογίας και της ολοκληρωτικής εμπιστοσύνης στον Χριστό. Το Ευαγγέλιο μάς καλεί να γίνουμε συνεργοί του Θεού στο έργο της αγάπης. Όταν ενώνονται η πίστη της Αγίας και η ευσπλαχνία του Χριστού, τότε γεννιέται μια Εκκλησία που θεραπεύει, στηρίζει και μοιράζεται.
Ας παρακαλέσουμε τον Κύριο να ευλογήσει και τα δικά μας «πέντε ψωμιά και δύο ψάρια», δηλαδή τις μικρές μας καθημερινές προσφορές. Και ας έχουμε τις πρεσβείες της Αγίας Οσιοπαρθενομάρτυρος Παρασκευής, ώστε να κρατούμε άσβεστη την πίστη, καθαρή την καρδιά και ανοιχτά τα μάτια της ψυχής μας, για να βλέπουμε πάντοτε τον Χριστό και να Τον υπηρετούμε στο πρόσωπο κάθε ανθρώπου.
